AİHM'de "Cengiz ve Diğerleri vs. Türkiye" Davası
TR:
Cengiz ve Diğerleri v. Türkiye davası, Türkiye’de 2008 yılında YouTube platformuna getirilen genel erişim engelinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesi kapsamında değerlendirilmesini konu almaktadır. Dilekçeye başvuranlar, akademik faaliyetleri kapsamında aktif olarak kullandıkları YouTube’a getirilen topyekûn erişim yasağının ifade ve bilgiye erişim özgürlüklerini ihlal ettiğini ileri sürmüşlerdir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, internetin modern toplumda kamusal tartışma ve bilgi dolaşımı açısından merkezi bir rol oynadığını vurgulamış; bir internet platformunun tamamına erişimin engellenmesinin ciddi bir müdahale teşkil ettiğini belirtmiştir. Mahkeme, müdahalenin kanuni dayanağının öngörülebilirlik bakımından sorunlu olduğuna ve uygulanan tedbirin demokratik bir toplumda gerekli olmadığına karar kılmıştır. Sonuç olarak Türkiye’nin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesini ihlal ettiği hükmünü vermiştir. Bu karar, internet erişiminin ifade özgürlüğünün ayrılmaz bir unsuru olduğunun ortaya konması bakımından dijital haklar alanında önemli bir yargısal yaklaşımı pekiştirmiştir.
Author: Elay Derin Ulaş
ENG:
The case “Cengiz and the Others vs. Türkiye” concerns the evaluation of the restriction of general access applied to Youtube in Türkiye (2008) within the scope of going against the 10th article of the European Convention on Human Rights. Applicants, active users of Youtube for their academic activities, argued that the restriction of access to this platform was in violation of their rights of freedom of expression and access to information. The European Court of Human Rights has emphasised that in contemporary society the media plays a crucial role in providing a space for public debate and the circulation of information; thus, stating that restricting general access to an online platform concerns a serious intervention. The court upon first viewing has determined the restriction as unjustified and problematic in legal reasoning; finding the measure applied unnecessary and irrational in a democratic society. In conclusion, the court has ruled in favor of the applicants, acknowledging Türkiye’s violation of the 10th article clause. This decision demonstrated a revolutionary judicial approach on digital rights in terms of revealing that internet access is an integral element of freedom of expression.
Author: Elay Derin Ulaş